Określenie wieku łosia może być trudne, ale biologowie i myśliwi stosują kilka metod:
1. Zużycie zębów i roczne przyrosty cementu
Najbardziej niezawodna metoda: Badanie zębów, zwłaszcza trzonowych, daje najdokładniejsze oszacowanie wieku. Zęby zużywają się w przewidywalnych wzorach. Roczne przyrosty cementu to mikroskopijne pierścienie na korzeniu zęba, które można policzyć jak pierścienie drzewa.
2. Rozwój rozwigów
Rozwigi ogólnie rosną i stają się bardziej złożone z wiekiem. Liczba końcówek, ich rozmiar i kształt dają wskazówki, choć nie zawsze są wiarygodne.
3. Kondycja ciała
Starsze łosie mogą mieć posiwiałą sierść, chudsze ciało, stawy, zaćmę lub zachmurenie oczu.
4. Klasy wiekowe
Łoś: poniżej roku.
Rocznik: 1-2 lata.
Dorosły: 2 lata i więcej.
Na dokładność wpływają odżywianie, genetyka i lokalizacja. Dokładne ustalenie wieku często wymaga specjalistycznego szkolenia i sprzętu. Analiza zużycia zębów jest zazwyczaj najbardziej wiarygodna, ale szacunki należy traktować jako przybliżone.