Gdy temperatury spadają, zwierzęta polega na kombinacji adaptacji behawioralnych, fizjologicznych i biochemicznych, by przetrwać zimno.
Adaptacje behawioralne
Zwierzęta mogą szukać schronienia w norach, jaskiniach lub gniazdach, by uciec przed zimnem. Często ograniczają aktywność, by oszczędzać energię i ciepło. Niektóre gatunki, jak niedźwiedzie, świstaki i nietoperze, hibernują – głęboki sen, w którym temperatura ciała spada, a metabolizm zwalnia, pozwalając im żyć z zgromadzonego tłuszczu. Inne, w tym wiele ptaków i niektóre ryby, migrują do cieplejszych klimatów na zimę.
Adaptacje fizjologiczne
Wiele zwierząt wyrasta grubszy futer lub sierść na zimę dla izolacji. Mogą gromadzić zapasy tłuszczu jesienią na energię i ciepło. Niektóre, jak lisy polarne, potrafią przekierować przepływ krwi, by zapobiec odmrożeniom kończyn. Określone gatunki potrafią generować ciepło bez drżenia, wykorzystując nieswędliwe skurcze mięśni do produkcji ciepła.
Adaptacje biochemiczne
Niektóre zwierzęta mają enzymy działające sprawnie przy niskich temperaturach, pozwalając metabolizmowi działać w zimnie. Inne, takie jak niektóre ryby i owady, produkują białka przeciwmarzniowe, które zapobiegają tworzeniu się kryształów lodu w płynach ciała, umożliwiając przetrwanie w zamarzających środowiskach.
Te zróżnicowane adaptacje pozwalają zwierzętom wytrzymywać, a nawet rozkwitać w chłodnych siedliskach na całym świecie.