Życie na szlaku bydła w XIX-wiecznej Ameryce Zachodniej było wymagające. Przewodnicy stad (trail boss) prowadzili wyprawy, kowbojowie pilnowali bydła, znakowali je, przeprawiali rzeki i wytrzymywali burze. Pracowali długie godziny, spali na świeżym powietrzu, jedli proste posiłki (fasola, jerky), rozwinęli własne sygnały i tradycje. Mimo trudności, wyprawy bydła były też wydarzeniami społecznymi łączącymi kowbojów z różnych ranczów.