Zachowanie rozrodcze zwierząt jest przede wszystkim wrodzone. Oznacza to, że jest genetycznie zaprogramowane i nie wymaga uczenia się ani doświadczenia. Jednak niektóre aspekty zachowania rozrodczego mogą podlegać wpływowi uczenia się i doświadczenia. Na przykład zwierzęta mogą uczyć się rozpoznawać odpowiedniego partnera lub unikać drapieżników podczas parzenia.
Powody, dla których zachowanie rozrodcze jest głównie wrodzone, to: zapewnienie udanego rozmnażania bez wcześniejszego doświadczenia, silnie ustereotypowane zachowania parzowe zwiększające sukces oraz zachowania specyficzne dla gatunku zapobiegające skrzyżowaniom.
Mimo bycia głównie wrodzonym, istnieją dowody na to, że zachowanie rozrodcze może być modyfikowane przez uczenie się i doświadczenie. Na przykład zwierzęta mogą uczyć się preferować partnerów podobnych do ich rodziców lub z pożądanymi cechami, oraz unikać parzenia się z krewnymi lub chorymi osobnikami.
Podsumowując, zachowanie rozrodcze zwierząt jest przede wszystkim wrodzone, ale może podlegać wpływowi uczenia się i doświadczenia, co pozwala zwierzętom dostosować się do swojego konkretnego środowiska i zwiększyć szanse na udane rozmnażanie.