- przechowywanie wody: Wielbłądy mają wysoce wydajne mechanizmy oszczędzania wody. Mają duże garby na plecach, które są wykonane z tkanki tłuszczowej. Te garby służą jako zbiorniki wody, a tłuszcz można rozbić, aby wytworzyć cząsteczki wody. W garbie wielbłąd może przechowywać do 200 funtów (90 kilogramów) tłuszczu. Kiedy wielbłąd potrzebuje wody, metabolizuje tłuszcz w garbach, uwalniając przechowywaną wodę do ciała.
- efektywne zatrzymywanie wody: Wielbłądy ewoluowały liczne adaptacje w celu zminimalizowania utraty wody. Posiadają gęstą, skórzastą skórę, która zapobiega nadmierne parowanie. Ich nozdrza mogą zbliżać się do oszczędzania wilgoci podczas ciężkich suchych warunków. Wielbłądy wytwarzają również bardzo małe mocz i kał, dodatkowo minimalizując utratę wody poprzez eliminację odpadów.
- Zachowanie energii: Wielbłądy są niezwykle wydajne w oszczędzaniu energii. Mają długie, wrzecionowe nogi, które pomagają równomiernie rozłożyć wagę, zmniejszając wydatki energetyczne podczas chodzenia po piasku. Ich grube futro zapewnia izolację, zmniejszając energię potrzebną do utrzymania temperatury ciała. Wielbłądy mają również niższą tempo metabolizmu w porównaniu z innymi zwierzętami, umożliwiając im przetrwanie na ograniczonych zasobach żywności i wody.
- Szybkie picie: Gdy woda jest dostępna, wielbłądy mogą w krótkim czasie pić ogromne ilości. Mają szeroko otwierające gardła, które pozwalają im bardzo szybko przełknąć wodę. Wielbłąd może pić do 200 litrów (53 galony) wody w zaledwie trzy minuty, co odpowiada około 1/3 masy ciała. To szybkie spożycie umożliwia wielbłądowi szybkie uzupełnienie rezerw wody.
- Wykorzystanie tkanki tłuszczowej do energii: Gdy żywność i woda są rzadkie, wielbłądy mogą polegać na przechowywanym tkance tłuszczowej na energię. Tkanki tłuszczowe w garbach można metabolizować w celu wytworzenia zarówno energii, jak i wody, zapewniając wielbłądowi utrzymanie w trudnych czasach.