Zwierzęta tundry są stworzone do przetrwania w najsurowszych warunkach, a ich futro to jeden z najskuteczniejszych systemów izolacyjnych w naturze. Gęste, głuche futra zatrzymują kieszenie powietrza blisko skóry, tworząc cieplną barierę przeciwko arktycznym wiatrom i mrozom.
U niektórych gatunków futro pełni też funkcję sezonowego kamuflażu. Lis arktyczny zimą ma czysto białe futro, idealnie maskujące go na śniegu, a latem zmienia barwę na brązową lub szarą, by wtopić się w kamieniste, porośnięte tundrę.
Niektóre gatunki posunęły izolację dalej. Ich futro ma strukturę pustą lub gąbekowatą, dodającą kolejną warstwę ciepła bez zwiększania wagi. Razem te adaptacje pozwalają zwierzętom tundry kwitnąć tam, gdzie niewielu innych wytrzyma.