Hodowlę bydła można podzielić na dwie główne kategorie:
1. Hodowla bydła mięsnego
Hodowla tuczna (feedlot): Bydło trzyma się w zamkniętych stajniach i karmi wysokokaloryczną dietą zbożową, by szybko przytyć przed ubojem. To najczęstsza metoda produkcji mięsa w USA.
Hodowla łąkowa: Zwierzęta pasą na łąkach w bardziej naturalnym środowisku. Obejmuje to:
- Mięso z bydła pasowego (grass-fed): Wychowywane wyłącznie na pastwiskach bez dodatkowego karmienia.
- Ranching: Hodowla na dużych, otwartych terenach, często w regionach suchych.
- Mięso dokończone na łące (pasture-finished): Wychowywane głównie na pastwisku, ale dokończone w tuczni dla marmuryzacji.
Mięso ekologiczne: Hodowla zgodna z rygorystycznymi standardami ekologicznymi, bez antybiotyków, hormonów i nawozów syntetycznych.
Mięso z wolnego wychowania (free-range): Bydło ma dostęp do pastwiska, ale może być uzupełniane zbożem.
2. Hodowla bydła mlecznego
Hodowla konwencjonalna: Krowy trzymane w zamknięciu, dojone wielokrotnie dziennie, karmiące się zbożem i sianem.
Hodowla ekologiczna: Zgodna ze standardami ekologicznymi.
Hodowla łąkowa: Krowy mają dostęp do pastwiska i są dojone rzadziej.
Hodowla trawna (grass-fed dairy): Krowy wychowywane wyłącznie na pastwisku, dające mleko o wyższej zawartości tłuszczu i innym smaku.
Inne typy
Bydło dwucechowe: Wychowywane na mięso i mleko.
Bydło mięsne: Hodowane pod kątem szybkiego wzrostu i wydajności rzeźnej.
Bydło mleczne: Hodowane pod kątem wydajności mlecznej i składu mleka.
Czynniki wpływające na praktyki
Klimat, geografia, popyt rynkowy i regulacje prawne determinują metody hodowli bydła.