Stada bizonów na Wielkich Płaskowyżach zgładzono kombinacją czynników, ale najważniejsze było łowiectwo osadników i rządu USA.
Rozbiór:
- Łowiectwo komercyjne: Śr. XIX w. – popyt na skóry i języki bizonów napędził masowe łowiectwo. Łowcy (często z nowoczesnymi karabinami) zabijali miliony dla zysku.
- Polityka rządu: Rząd USA aktywnie zachęcał do łowiectwa, czasem dawał premie. Cel: wyeliminować źródło pożywienia i surowców plemion indian, ułatwić wysiedlenie na rezerwatach.
- Rozwój kolei: Koleje otworzyły region łowcom i dały transport skór/mięsa.
- Choroby: Faktor wtórny – choroby (zwłaszcza od bydła) przyczyniły się do spadku.
Skutki katastrofalne: stada z milionów zredukowane do tysięcy pod koniec XIX w. Ogromny wpływ na ekologię Płaskowyżów i życie Indian, dla których bizon był podstawą istnienia (jedzenie, schronienie, odzież).