Wokalizacje:
* parskanie: Jest to powszechny sposób, aby Bison wyrażał alarm lub agresję.
* moos: Bison wykonuje różnorodne dźwięki, które można wykorzystać do komunikacji między matkami i cielątami lub do sygnalizowania obecności niebezpieczeństwa.
* Grunting: Grunting jest często wykorzystywany do komunikacji między bykami, szczególnie w sezonie koleiny.
* Rylling: Rylning to głęboki, rezonansowy dźwięk, którego można użyć do komunikacji na duże odległości.
Język ciała:
* postawa: Bison używają swoich ciał do komunikowania swoich intencji. Na przykład żubr może obniżyć głowę i ładować jako wyświetlacz zagrożenia.
* Ruchy ogonowe: Bison podrzuca ogony, aby zasygnalizować ich nastrój. Uniesiony ogon często wskazuje na agresję, a obniżony ogon może sugerować spokój.
* Wyrażenia twarzy: Bison używa mięśni twarzy, aby komunikować swoje emocje. Na przykład mogą poszerzyć oczy, aby okazać strach lub zmarszczyć nosy, aby wyrazić wstręt.
Zapach:
* Oznaczenie moczu: Bison zaznacza swoje terytorium, oddając mocz na wybitne obiekty.
* pale kałowe: Bison pozostawiają duże stosy gnopu, które zawierają sygnały zapachowe, które można wykorzystać do komunikacji.
Inne:
* dotyk: Bison używa dotyku, aby komunikować się ze sobą, takie jak lizanie cieląt lub wcieranie głowy.
Komunikacja między jednostkami i stadami:
Bison używa metod komunikacji, aby utrzymać porządek społeczny w stadzie, bronić ich terytorium i przyciągnąć partnerów. Są szczególnie głośne w sezonie koleiny (sezon godowy), z bykami ryczącymi i chrząkną, aby przyciągnąć kobiety.
Ogólnie rzecz biorąc, komunikacja dla żubrów jest złożonym systemem obejmującym różne sygnały. Ich wokalizacje, język ciała i zapachy odgrywają rolę w pomaganiu im w interakcji ze sobą i poruszaniu się w środowisku.