1. Celowa eksterminacja:
* Polowanie na skóry i mięso: W XIX wieku żubr był nieustannie polowany na ich skór, które były używane do odzieży, pasów i innych towarów. Mięso było również źródłem żywności, szczególnie dla osadników i plemion indiańskich, które zostały zmuszone do zastrzeżeń.
* Eksponsorowanie sponsorowane przez rząd: Rząd Stanów Zjednoczonych aktywnie zachęcał do zabijania Bisona jako sposobu na osłabienie plemion indiańskich, które polegały na nich na przetrwanie. Było to częścią większej polityki przymusowej asymilacji i przesiedlenia.
2. Choroba:
* Choroby bydła: Gdy europejscy osadnicy przynieśli bydło i inne zwierzęta gospodarskie na Zachód, wprowadzili choroby takie jak Rinderpest i bruceloza, które również wpłynęły na żubra.
3. Utrata siedliska:
* rozliczenie i rolnictwo: Ekspansja rolnictwa i osad drastycznie zmniejszyła naturalne pasy żubry.
Konsekwencje:
* w pobliżu wyginięcia: Pod koniec XIX wieku populacja żubrów została zmniejszona z około 30-60 milionów do zaledwie kilkuset.
* Wpływ ekologiczny: Zniknięcie żubry miało głęboki wpływ na ekosystem, wpływając na użytki zielone, drapieżniki takie jak wilki i cały łańcuch pokarmowy.
* Strata kulturowa: Bison odegrał kluczową rolę w kulturach i tradycjach plemion indiańskich. Ich spadek był poważnym ciosem dla ich stylu życia.
Wysiłki odzyskiwania:
* Programy ochrony: Dzięki wysiłkom ochrony populacji żubrów stopniowo odzyskuje się, choć nadal są gatunkiem wrażliwym.
* Parki narodowe: Parki narodowe, takie jak Park Narodowy Yellowstone, służą jako ważne schronienie dla Bison.
Podczas gdy populacja żubrów nieco odbiła się, historia ich niemal wyginięcia przypomina wpływ, jaki ludzie mogą wywierać na świat przyrody i znaczenie zrównoważonych praktyk.