Pochodzące ze szkockich Gór (Highlands), bydło highland to najstarsza zarejestrowana rasa bydła, znana z łagodności i wytrzymałości. Obie płcie mają rogi, a rasa słynie z długiego, puszystego futra, które ciepłe chroni przed zlewami i śniegiem. Highlandy są popularnym uzupełnieniem stad w wielu krajach.
Historia
Pierwsza ksiąga hodowlana (herd book) powinna w 1884 r. – najstarsza dla bydła. Rasa wywodzi się ze szkockich Gór, gdzie surowy klimat ukształtował wytrzymałość i adaptacyjność. Początkowo istniały dwa typy: rudowate Highlander i czarne Kyloe – dziś traktowane jako jedna rasa. Highlandy wywożono do Ameryki Północnej i Południowej, Europy i Australii, krzyżując z innymi rasami dla wytrzymałości i łagodności.
Wielkość
Wielkość zależy od paszy. Bez restrykcji krowy dorosłe wagą do 500 kg (1100 lb) w optymalnym stanie, byki do 816 kg (1800 lb). Woły dościelne ok. 450 kg (1000 lb). Dla porównania: byki herfordzkie przekraczają 900 kg (2000 lb).
Cecha charakterystyczna – futro
Najbardziej widoczna cecha: gęste, długie futro z podwójną warstwą – miękkie podszewka i olejista zewnętrzna warstwa odprowadzająca deszcz i śnieg. Preferowany kolor: rudowy, akceptowalne: biały, dun, czarny, żółty, bryndzaty.
Długość życia
Rasa długowieczna. Krowa może cieleniać rocznie przez całe życie hodowlane, niekiedy nawet do 20. r.ź. Według Living at Wildlife Park osobniki żyją powyżej 20 lat.
Zalety hodowli
Highlandy pasą na trawach, które inne bydło pomija. Dają chude mięso niższe w cholesterolu niż tłuste rasy. To kontrast do szybko dojrzewających ras z silną marmuryzacją tłuszczową.