Rasa Beefmaster powstała w USA w latach 30. XX w. dzięki farmersowi Tomowi Laseterowi. Celem było uzyskanie bydła bardziej produktywnego i odpornego na surowy klimat Teksasu. Późniejsze selekcje pozwoliły na aklimatyzację do chłodniejszych regionów, np. Kanady. Beefmaster to pierwsza w Ameryce rasa złożona (kompozytowa), stworzona z trzech odmian bydła.
Historia
Ojciec Toma, Ed, rozpoczął program w 1908 r. w wschodnim Teksasie, kupując byki brahmańskie na swoje krowy herefordzkie i shorthorn. Beefmastery to ok. 50% brahman, 25% hereford, 25% shorthorn. Ed wyhodował też stado czerwonych shorthorn na mleko. Syn Tom skrzyżował mieszankę brahman/hereford z brahman/shorthorn, uzyskując rasę, którą uważał za doskonałą, nazywając Beefmaster.
Sześć fundamentów
Sukces rasy opiera się na „sześciu fundamentach”: Masa, Konformacja, Zdolność mleczna, Płodność, Wytrzymałość, Usposobienie. Były one oparte wyłącznie na wartości tuszowej i ekonomicznej produktywności, a nie na dodatkowych cechach jak skóra, kolor, wzrost, rogi. Dlatego Beefmaster jest wysoko produktywny i nazywany „rasą zysku”.
Cechy
Beefmastery to bydło z doskonałym instynktem macierzyńskim, silnym wzrostem i wartościami tuszowymi. Znane z odporności na upały, suszę i owady. Średni wzrost, zazwyczaj czerwonawie. Łagodne, przyjemne w pracy. Byki to agresywne tarły.
Zysk
Rasa jest wysoko produktywna. Krowy niemal rocznie dają dobrze wyrosłe cielęcia. W trakcie selekcji eliminowano każdą krowę, która nie dawała handlowego cielęcia rocznie. Są oszczędne w pasieniu i dobrze radzą w niemal każdym klimacie, co czyni je popularnymi u farmerów ceniących zyskowność.