Brangus to rasa bydła uzyskana z dwóch innych: Angus i Brahman. Obie rasy rodzicielskie cenne za różne cechy, które zachowano w krzyżowaniu. Brangus to stosunkowo nowa rasa, utworzona początku XX wieku.
Bydło Angus
Pochodzi z płodnych regionów przybrzeżnych północnej Szkocji. Początki końca XVIII w., dwie lokalne rasy przodków: Angus Doodies i Buchan Humlies – obie bezrogowe. Nowoczesne Angus: odporne na surową pogodę, szybkie dojrzewanie, wysoki ubytek mięsny i mleczny, dobre zdolności macierzyńskie. Nie trzeba odrażać – naturalnie bezrogowe.
Bydło Brahman
Pochodzi z Indii – surowych warunków wyselekcjonowało wytrzymałe zwierzęta. Byki z Indii krzyżowano z rasami europejskimi na bardziej solidne zwierzę. Cecha charakterystyczna: duży, mięsisty garb na karku. Cenione za odporność na upały i zdolność do żywienia się niemal każdą karmą. Spokojny temperament. Jak Angus – dobre matki, dużo mleka przy dobrych warunkach.
Bydło Brangus
Genetycznie 3/8 Brahman, 5/8 Angus. USDA datuje początek na ok. 1932, gdy USDA samo eksperymentowało z rasą. Fizycznie: byki Brangus mają mięsisty garb i luźną skórę po Brahmie, z czerwono-czarnym ubarwieniem Angus. Również jak Angus – bez rogów, które Brahman naturalnie ma. Rasa posiada odporność pogodową obu przodków: gorąco jak Brahman, zimno jak Angus.
Zastosowanie Brangus
Jako obie rasy ojcowskie dobre mleczne – Brangus też cenne na ten cel. Szybko dojrzewa, duży ubytek mięsny, cenne rzeźne. W testach mięso okazało się średnio bardziej mięsiste (tender) niż u Angus.