Dwa typy bydła o długich białych włosach: Highland (czasem Scotch/Scottish Highland) i Galloway. Obie rasy pochodzą ze Szkocji, znane z łagodnego usposobienia i podobieństw w twarzy, uszach i futrze. Główna różnica: Highlandy mają rogi, Galloway są bezrogie.
Highland
-
Zarejestrowana jako rasa w UK w 1884 r. – pierwsza zarejestrowana rasa bydła. Hodowana na mięso i mleko dla szkotskich farmerów. 8 wariantów kolorystycznych, w tym biały. Srebrne Highlandy też białe, ale czarna skóra, nos i kopyta.
Obu płci mają rogi. Samice: rogi wyrastają na boki i zakręcają w górę, końce do nieba. Samce: rogi wzdłuż twarzy, wyginają na zewnątrz i do przodu, końce nieco wyżej niż głowa. Zwierzęta długowieczne, więcej cieląt niż inne rasy.
Galloway
-
Wyhodowana pod mięso. Gruba wełnistą sierść zimą, lato lśniąca podszewka. Najwięcej sierści spośród szkockich ras. Rzadka w Ameryce Północnej – w Europie ok. 10 tys. sztuk (ALBC).
Białe Galloway (biała sierść, czarne/czerwone uszy, obrysy oczu, nosy, kopyta) – najrzadsze. Powstały w USA z krzyżowania z White Park. Często rodzą bez pomocy hodowcy.
Hodowcy mięsa Highland i Galloway
-
Niektorzy hodowcy sprzedają wyłącznie mięso Highland, Galloway lub krzyżówek. Można trzymać na pastwisku cały rok – mniejsze ryzyko chorób.
Badanie U.S. Meat Animal Research Center (1986–1990, 12 ras): Galloway – 1. w smaku, 2. w miękkości i soczystości. Highland – ok. 40% mniej cholesterolu i tłuszczu niż inne wołowiny.