Jako część rodziny Felidae, która obejmuje jaguary i lwy, koty są najliczniejszym gatunkiem felidów na świecie. Mimo że wszystkie koty to ten sam gatunek zwierzęcia (Felis catus), selektywne hodowla na całym świecie stworzyły odrębne cechy u kotów, takie jak długie lub bardzo krótkie futro, kształt i kolor oczu. Niektóre rasy też wykazują długie futro na uszach, w tym: Maine Coon, Amerykański Bobtail, Amerykański Curl Longhair, Pers i Norweski Leśny Kot.
Maine Coon
Rodzimy w Maine, coon ma długie, wodoodporne włosy, adaptację do przeżycia surowych zim. Maine Coony mają długie, puszyste ogony i duże owalne oczy złote do zielonych; i wykazują prawie wszystkie tradycyjne wzorce, w tym tabby (z paskami i wirami) i żółwia (pomarańczowy i czarny lub brązowy). Aby chronić uszy przed zimnem, mają też długie futro rosnące z wnętrza. Dorośli samce mogą osiągnąć 6–8 kg.
Amerykański Bobtail i Curl Longhair
Amerykańskie bobtaile to silne, mięśniiste koty, pokazujące ogony krótkie jak 2,5 cm. Mogą pokazywać każdy kolor i wzorzec, a także futro średnio-długie lub krótkie. Amerykańskie bobtaile z futrem średnio-długim mają też długie włosy w uszach. Amerykańskie Curl Longhair mają owalne oczy i średniej wielkości ciało, ale główną cechą rasy są uszy z długim futrem zakręconym. Mimo że rodzą się z prostymi uszami, Amerykańskie Curl Longhair zaczynają zaginać uszy około 3–5 dni po urodzeniu, osiągając ostateczny kształt po 16 tygodniach.
Pers
Mimo ich nazwy, pochodzenie tej starej rasy kota jest niepewne. Koty perskie mają twarze jak stokrotki, miedziane oczy, krótkie ciała i nogi. Wykazują długie futro na uszach i gładkie, gęste długie futro ciała, które wymaga codziennego czesania, by uniknąć splatania. Koty perskie pokazują różnorodność kolorów i wzorców, w tym biały, czarny i żółwia.
Norweski Leśny Kot
Pochodzący z Norwegii, to wolno dojrzewająca rasa, która potrzebuje ok. 5 lat, by osiągnąć dojrzałość płciową. Norweskie leśne koty są zwinne i robią dobrymi polowcami. Mimo swojego wodoodpornego półdługiego futra, wymagają minimalnego pielęgnowania. Mają też gęsty podsierście, adaptację genetyczną, która pomogła im przetrwać chłodny klimat skandynawski. Uszy są duże i wygięte do przodu, z długim futrem rosnącym z wnętrza.