Historia i nowoczesne metody znakowania bydła
Znaki bydła (branding) kojarzą się z Dzikim Zachodem, ale potrzeba identyfikacji własności wciąż istnieje, gdzie bydło pasie na dużych terenach. Praktyka trwa tysiące lat, dziś farmerzy mają kilka metod.
Historia
Identyfikacja własności sięga setek lat. Najstarsze dowody: malowidła w grobowiecach egipskich z 2700 r. p.n.e. – woły znakowane gorącym metalem. Grecy i Rzymianie też stosowali gorące znaki. Hiszpanie przywieźli to do Ameryk w XVI w., ich wzory były skomplikowane.
Znaki gorące (Heat)
Najbardziej znane: żelazo zagrzewane ogniem lub prądem. Cielę uwięzi w szercie lub liny, przyciska gorące żelazo ze znakiem właściciela – powstaje blizna. Zazwyczaj na lewej stronie przy biodrze.
Znaki mrożące (Freeze branding)
Nowoczesna metoda bez blizn. Żelazo schładza azotem ciekłym lub lodem suchym + alkohol. Nakłada na ogolone miejsce – zmienia pigmentację sierści na białą. Dłużej przyciśnięte na jasnej skórze – sierść nie odrasta. Nie wszystkie stany uznają to jako identyfikację.
Metody alternatywne
- Tatuaż wargi
- Wycinanie w uszu (notching)
- Znaki uszne metalowe/plastikowe – można zmienić, usunąć, uszkodzić
- Mikroczipy czytane skanerem podskórnie