Byki i bydło występują w różnorodnych kształtach, rozmiarach i kolorach. Bydło pochodzi z każdego kontynentu poza Antarktydą. Różnorodność ras pozwala ludziom na wykorzystywanie bydła do wielu celów. W kulturze amerykańskiej bydło służy do produkcji żywności. W Indiach krowa jest święta, a Hinduści nie jadą wołowiny. Niezależnie od zastosowania, warto znać różne rasy bydła i ich cechy. Ważne jest też zrozumienie, że żadna rasa nie jest doskonała we wszystkich cechach ważnych dla produkcji mięsa.
Brahman
Bydło Brahman wywodzi się z Indii, ale jest powszechne na Południowym Zachodzie USA (Teksas, Arizona) i w Meksyku. Brahmany są średniej wielkości: byki ważą 725–1000 kg, krowy 450–635 kg. Jak każdy byk, mogą być agresywne, ale zazwyczaj przyjmują usposobienie opiekunów. Są wysoce odporne na upał dzięki krótkiej sierści i czarnej skórze.
Rasy brytyjskie
Rasy brytyjskie sprowadzono do USA pod koniec XVIII i w XIX wieku. Najpopularniejsze to Angus (czarny i czerwony) i Hereford. W porównaniu do ras europejskich, rasy brytyjskie są mniejsze i szybciej dojrzewają, ale są bardzo płodne i osiągają wyższe klasy jakości. Zazwyczaj ważą 450–500 kg.
Brangus
Rasa Brangus powstała w USA. To rasa złożona: 3/8 Brahman i 5/8 Angus. Bydło Brangus jest bezzrogowe (polled) i czarne. Połączyło w sobie najlepsze cechy Brahmany i Angusa: wytrzymałość, tolerancję upałów, mięsistość, wczesne dojrzewanie i produkcję jakościowej wołowiny.
Beefmaster
Rasa Beefmaster powstała w Teksasie w latach 30. XX w. Bydło Beefmaster nie ma stałego standardu kolorystycznego, zazwyczaj jest w większości czerwone. Większość ma rogi. To rasa złożona: 1/2 Brahman, 1/4 Hereford, 1/4 Shorthorn. Doskonale radzi sobie w umiarkowanych i surowych warunkach. Posiada wiele pożądanych cech rozrodczych i wysoki potencjał mleczny.