Wszystkie zwierzęta domowe, które znamy dzisiaj, są wynikiem hodowli wlinowej. Przez tysiące lat hodowli wlinowej powstały wyraźne rasy. Dotyczy to bydła, koni, psów i nawet ryb. Hodowla wlinowa ujawnia genetyczne zdrowie rasy, wyjaśniając zarówno cechy dominujące, jak i recesywne w danej linii rodzinnej. Hodowca może wtedy decydować, które cechy zostaną przekazane dalej.
Hodowla wlinowa vs. hodowla skrzyżowana vs. incest
Hodowla wlinowa, skrzyżowana i incest to podobne terminy opisujące sposoby parowania zwierząt. Hodowla skrzyżowana (inbreeding) oznacza zazwyczaj sparowanie zwierzęta z bliskim członkiem rodziny: ojciec-córka, matka-syn, rodzeństwo. U ludzi nazywa się to incestem i jest tabu niemal wszędzie. W przyrodzie i hodowli zwierząt inbreeding jest zjawiskiem normalnym. Hodowla wlinowa (linebreeding) opisuje parowanie z większą odległością rodzinną, np. wujek-niece czy kuzyn-kuzynka.
Genetyka hodowli wlinowej
Dawno zanim ktoś dowiedział się o genach, hodowcy eksperymentowali z genetyką. Hodowla wlinowa tworzy rasy przez ograniczanie basenu genowego. Gdy dwa zupełnie niepokrewne zwierzęta się parują, potomstwo wykazuje cechy obojga rodziców. W hodowli wlinowej linia rodzinna jest hodowana wewnątrz samej siebie, by wzmocnić określone cechy. Cechy recesywne to takie, które jednostka nie wykazuje, ale mogą pojawić się w potomstwie. One też stają się widoczne przez pokolenia hodowli wlinowej.
Cechy modyfikowane
Wszystkie cechy jednostki są modyfikowane przez hodowłę wlinową. Wygląd lub usposobienie zwierzęcia może zostać przekazane przez krzyżowanie z jego potomstwem. Cecha musi być genetyczna, a nie wynikiem traktowania jednostki ani przypadku (szczeniaki psa, który stracił nogę, nadal będą miały wszystkie cztery). W każdej grupie hodowlanej hodowla wlinowa zwiększa liczbę osłabiających stanów genetycznych, takich jak ślepotę czy niepłodność, które są rzadkie w hodowli heterozygotycznej (niepokrewnej).
Hodowla wlinowa w praktyce
Rolnicy mają konkretne cele hodowli wlinowej. Zwierzęta z pożądanymi cechami wybiera się do hodowli, by te cechy przetrwały. Zwierzęta z niepożądanymi cechami, w tym wadami genetycznymi jak hemofilia, eliminuje się ze stada hodowlanego. Przez pokolenia hodowli wlinowej „dobre” cechy są wykładniczo faworyzowane, a „złe” ostatecznie usuwane. Jeśli uzyskane potomstwo jest wystarczająco odmienne od oryginalnych przodków, powstaje nowa rasa.