Adaptacje fizyczne:
* TUSKS: Ich widoczne kły są używane do kopania, walki i obrony. Mogą nawet użyć ich do wykorzenienia drzew i uzyskiwania dostępu do korzeni do jedzenia.
* Snout: Ich długi, potężny pysk jest idealny do zakorzenienia gleby i kopania jedzenia. Ma również zapach zapachu, pomagając im zlokalizować źródła żywności.
* Dieta wszystkożerowa: Dziki nie są wybrednymi. Jedzą szeroką gamę roślin, owoców, orzechów, owadów i małych zwierząt, dzięki czemu są dostosowani do różnych źródeł żywności.
* gruba skóra i włosie: Ich gruba skóra i gruboziarniste włosie zapewniają ochronę przed drapieżnikami i cierniami, umożliwiając im poruszanie się po gęstej roślinności.
* krótkie nogi: Chociaż nie są zbudowane dla prędkości, ich krótkie nogi pozwalają im łatwo manewrować przez gęsty zarośla i wykopać jedzenie.
* Doskonała wizja nocna: Dziki są przede wszystkim nocne, a ich doskonała noktowizor pozwala im skutecznie nawigować i pasować w ciemności.
Adaptacje behawioralne:
* Struktura społeczna: Dzikie dziki żyją w grupach społecznych zwanych Sounders, zwykle składającymi się z dominującej kobiety (SOW) i jej potomstwa. Ta struktura społeczna zapewnia ochronę, zwiększa wydajność żerowania i pomaga wychowywać młode.
* Strategia reprodukcyjna: Dziki mają wysoki wskaźnik reprodukcyjny. Mogą mieć mioty do 12 prosiąt, a kobiety mogą się rozmnażać dwa razy w roku.
* zdolność adaptacyjna do klimatu: Dziki znajdują się w szerokim zakresie klimatu, od lasów umiarkowanych po tropikalne dżunglę. Dostosowali się do przeżycia w różnych temperaturach i poziomach opadów.
* Działanie nocne: Ich nocne nawyki pomagają im unikać drapieżników i korzystać z chłodniejszych temperatur do żerowania.
Te adaptacje pozwoliły dziankom rozwijać się w różnych siedliskach na całym świecie. Jednak ich zdolność adaptacyjna przyczyniła się również do ich statusu gatunku inwazyjnego w niektórych obszarach, powodując szkody ekologiczne i konflikty z ludźmi.