Zające biegunowe są ofiarami rysów, kojotów, wilków, lisów, sów i jastrzybów. Mają kilka adaptacji do unikania drapieżników:
- Maskowanie: Zmieniają kolor futra sezonowo – białe zimą, brązowe lub szare latem.
- Szybkość: Biegają do 56 km/h (35 mph) i skaczą po śniegu.
- Taktyka unikowa: Zygzaki, gwałtowne skoki, ostre skręty, drzewa jako przeszkody.
- Wyczulony słuch: Wykrywają drapieżników z daleka i zamierają lub uciekają błyskawicznie.
- Ostre pazury: Długie pazury dają przyczepność na śniegu/lodzie i służą do kopania/drapania drapieżników.
- Zachowanie społeczne: Czasem żyją w grupach dla bezpieczeństwa w liczbie.
Te adaptacje pomagają zającem biegunowym przetrwać mimo licznych drapieżników.