Gdy silnie wilgotne miejsce wysycha, mchy, wątrobiec i rogówki – łącznie zwane mchowatymi – stają przed poważnymi wyzwaniami.
- Spadek wilgotności: niższa wilgotność wpływa na zdolność do fotosyntezy i procesów życiowych, bo te rośliny zależą od dużej wilgotności.
- Wysuszanie: tracą wodę, mogą dojść do uszkodzeń komórkowych. Komórki mogą kolabować i przestać działać w sucho.
- Zmniejszona fotosynteza: przy mniejszej wodzie nie wchłaniają skutecznie składników ani nie produkują pokarmu/energii.
- Ograniczony wzrost i rozmnażanie: susza hamuje produkcję komórek, zarodniki/gamety mogą nie dojrzeć lub nie rozprzestrzeniać się.
- Zmiany w składzie gatunkowym: niektóre gatunki lepiej znoszą suszę – to przesuwa bilans mchów, wątrobiec, rogówek.
- Ogólny spadek bioróżnorodności: utrata mchowatych wpływa na owady, mikroorganizmy i inne gatunki zależne od nich jako pożywienie i schronienie.
- Wpływ na mikroklimat: mchowate regulują wilgotność, dają cień, buforują temperaturę. Ich brak zmienia lokalny mikroklimat.
- Zmiany w filtracji i retencji wody: bez mchowatych wchłaniających i trzymających wodę, odpływ rośnie, co może prowadzić do erozji gleby i zmiany jakości wody.
Ochrona wilgotnych siedlisk i utrzymanie wilgotności kluczowe dla populacji mchowatych i funkcji ekologicznych, które wspierają.