Czynniki kompatybilności
Wspólny kontynent czy siedlisko nie gwarantują spokojnego współżycia w niewoli. Opiekunowie zoo oceniają temperament, dietę, strukturę społeczną, potrzeby przestrzenne, wymagania środowiskowe i relacje drapieżnik-ofiara przed zamieszkaniem zwierząt razem.
Kompatybilne parowania
Niektóre małpy, np. kapucyny i małpy szyszakowe, mogą współistnieć przy odpowiednim temperamencie. Wiele kopytnych – zebry, gnu – udziela się wspólnie. Liczne gatunki ptaków społecznych żyją razem, a niektóre gady i płazy można trzymać w grupach kompatybilnych.
Niekompatybilne parowania
Drapieżniki i ofiary nigdy nie powinny być razem – wyklucza to lwy i hyeny. Różnice wielkości sprawiają, że słonie i zebry to niebezpieczne towarzystwo. Tygrysy i leopardy, mimo że oba duże koty, mają inne potrzeby terytorialne i zachowania, co czyni współżycie ryzykownym.
Ostrożne wprowadzanie
Nawet kompatybilne zwierzęta często wymagają stopniowego wprowadzania przez wzrok i węch przed kontaktem bezpośrednim. ZOO ciągłe monitorują zachowanie i rozdzielają zwierzęta, jeśli parowanie nie wychodzi. Kwalifikowani opiekunowie stawiają bezpieczeństwo i zdrowie na pierwszym miejscu.