Dzikie frety posiadają kilka adaptacji budowlanych:
- Spalinowane ciało: długie i szczupłe do nawigacji w norach.
- Ostre zęby i pazury: do chwytania ofiary, wspinania i kopania.
- Długi, puszysty ogon: do balansu i manewrowania.
- Doskonały węch: do lokalizowania ofiary i zagrożeń.
- Kolorystka futra: kamuflaż dopasowany do środowiska.
- Elastyczny szkielet: pozwala przeciskać się przez szczeliny.
- Nawy palcowe (dytygrade): chód na palcach dla zwinności.
- Wrażliwy słuch: do wykrywania ofiary i drapieżników.
- Wibrisy: wąsy do orientacji przestrzennej w ciemności.
- Gęste futro: izolacja przeciw zimnu.