Cechy belgijskich koni – belgijski ciężki, brabant, ardennes, belgijski warmblood

Belgijski koń ciężki (Belgian Draft Horse)

• Duży, bardzo zmysłowy, potężny. Bezpośredni potomek koni nośnych rycerskich w zbrojach (średniowiecze).
• Kolory: preferowane kasztanowe/sorrel, białe grzywy/ogony, białe znaki (skarpetki, blaze) – bardziej pożądane.
• Brak opaski (feathering) na nogach (w przeciwieństwie do innych ras ciężkich).
• Gigant: 16–18 łap (64–72 cale), waga ok. 1 tony.
• Równy, chęciwy temperament.

Brabant (Brabants)

• Wariacja belgijskiego ciężkiego, baza dla amerykańskiego belgijskiego.
• Grubszy, cięższy od amerykańskiego typu. Gruba opaska na nogach (jak clydesdale).
• Krótsze ciało, krótsza, grubsza szyja, krótsza głowa.
• 15,2–17 łap. Dobre usposobienie. Kolory: zazwyczaj blood bay lub roan.

Ardennes

• Także średniowieczne konie rycerskie. Lżejsze od belgijskiego ciężkiego, niższe: 14,2–16 łap.
• XIX w.: wkręcono krew arabską -> wytrzymałość, lżejsza budowa ciężka.
• Zazwyczaj gniewne lub roan. Czarne nie rejestrowane, skewbald/piebald niepożądane.
• Opaska na nogach (jak Brabant). Spokojna, chęciwa dyspozycja.

Belgijski Warmblood

• Kombinacja: mocne kości, wytrzymałość, łagodność ras zimnokrwistych (ciężkie, kawaleryjskie) + ogień, rafinacja gorąckrwistych (arabowie, pełne krwie).
• Słyną z doskonalnych zdolności skokowych – popularne w Konkursie Końnym (trzy dyscypliny: dressaż, skoki, cross-country).
• Warunki wpisu do studbook: klacz min. 15,1 łapy, ogier min. 16 łap. Dowolny kolor.