Choroba Cushinga u koni jest łatwa do zdiagnozowania, ale często wykrywana dopiero w zaawansowanym stadium. Najczęściej dotycha koni starszych, objawia się długim, gęstym sierściem, utratą wagi i mięśni, nadmiernym piciem wody. Często pomija się ją, bo objawy przypominają naturalne starzenie. Choć nie ma leczenia przyczynowego, terapia farmakologiczna i dietetyczna skutecznie tłumi objawy.
Przyczyna
Gułek lub hipertrofia przysadki (przy основie mózgu). Przysadka "zaciera się", wysyła nieregularne sygnały hormonalne. Rosnąca przysadka uciska podwzgórze odpowiedzialne za termoregulację. Koń traci samoregulację – staje się uzależniony od ludzkiej opieki.
Objawy
- Długa sierść (hirsutyzm) – nie lśnie wiosną, trwa latem.
- "Piwniczny" brzuch, utrata mięśni, picie dużej ilości wody całorocznie.
- Wysoki kortyzol → osłabiona odporność → infekcje, ropnienia, bakterie.
- Metabolizm przyspiesza, białko nie jest wykorzystywane → mięśnie kurczą się.
- Leniwość, potliwość, dyskomfort. W skrajnym przypadku: obrzęk (founder) przez stres organizmu.
Testy diagnostyczne
- Test z deksametazoną (kortykosteryd): u zdrowego konia przysadka "wycisza" kortyzol, u chorego – kontynuuje produkcję.
- Monitorowanie poziomu kortyzolu rano i wieczorem przez 30 dni. Normą jest poziom ranny o ~30% wyższy od wieczornego.
Leczenie farmakologiczne
- Pergolid – stymuluje dopaminę, hamuje przysadkę. Ten sam lek co w chorobie Parkinsona u ludzi. Najskuteczniejszy.
- Cyproheptadyna – starszy lek, mniej skuteczny.
- Połączenie obu – w niektórych przypadkach działa najlepiej.
Żywienie i suplementacja
Unikać cukrów i skrobi. Baza: siana z traw i proste pelety. Suplementy: witaminy E, C, inne antyoksydanty. Nowość: borówka czarna (chasteberry) – uwalnia dopaminę.