Jeśli starszy koń nie rzuca zimowego futra wiosną, może to oznaczać chorobę Cushinga. Guzek przyśadkowy w przyśadce (gruczoł trzonowy u podstawy mózgu) powoduje nadprodukcję hormonów i steroidów. Wedle Amerykańskiego Stowarzyszenia Praktyków Weterynaryjnych Konnych, objawy zależą od stadium choroby.
Objawy widoczne
- Konie zachowują gęste, szorstkie, falowane futro cały rok, nie rzucając go latem. Włosy są szczególnie długie na brzuchu, skoczkach i pod szczęką.
- Utrata mięśni wzdłuż grzbietu (linia grzbietu, pośladki, kark) – koń wydaje się chudszy. Starsze konie mogą wykształcić wygięty grzbiet i "piwniczy brzuch". Waga spada mimo normalnego apetytu.
Objawy fizjologiczne
- Wysoki poziom kortykosteroidów osłabia odporność: infekcje skóry, jamy ustnej, ropnie kopyte, pasożytów jelitowych, infekcje dróg oddechowych. Rany goją się wolno.
- Zapalenie płytki kopyta (laminitis) – stan zapalny warstwy płytki. Kość kopyta odwraca się do wewnątrz i może przebić podoshwę. Bólny, trudny do leczenia, czasem nieuleczalny – wymaga eutanasji.
- Kobyły: nieprawidłowe cykle estralne (przedłużone lub brak), spływ piersi u nieciasnych.
- Rozrost guzka może ucierać na podwzgórze i tkankę mózgową: pochylenie głowy, ślepota, demencja.
Objawy behawioralne
- Zdrowy koń pije 6–10 galonów wody dziennie. Chory na Cushinga – ponad 20 galonów, co wiąże się z nadmiernym oddawaniem moczu.
- Mimo apetytu (często wzmożonego) występuje utrata wagi i mięśni, co prowadzi do apatii i lenistwa.