Choroba Cushinga u koni (PPID) – alternatywy i wsparcie
PPID: zaburzenie hormonalne przycielicy. Średni wiek diagnozy: 20 lat (AAEP). Różni się od ludzkiej/psiej formy (inny fragment przycielicy, inne hormony).
1. Dieta – fundament
- Częsta odporność insulinowa → unikanie cukrów. Bez pasz słodkich (melasa).
- Antyoksydanty (dr J.L. Mulholland, kowal z Australii) – kluczowe w diecie.
- Czarnuszka (Chaste tree berry / Vitex agnus-castus): suplement ziołowy. 2x dziennie do karmy przez 6 tygodni. Potem retest: insulinę, kortyzol. Jeśli poprawa – dawka utrzymująca.
2. Wczesna diagnoza = szansa na skuteczność ziół
- Objaw: długa sierść, która nie luszczy się sezonowo.
- Potwierdzenie: badania krwi (ACTH, insulinę, kortyzol).
3. Pergolid mezylian (Permax) – ludzki lek na chorobę Parkinsona
- Stosowany w medycynie konnej off-label / na receptę weterynaryjną.
- Zwiększa dopaminę → obniża kortyzol.
- Wymaga recepty i monitorowania (poziom kortyzolu, apetyt).
4. Zarządzanie ogólne
- Prawidłowa waga (ani otyłość, ani wygłodzenie).
- Kopyta: laminita to częste powikłanie – regularny kowal, rentgen, ortopedia.
- Szczepienia, odrobaczanie, stomatologia – na czasie (osłabiona odporność).
Podsumowanie
PPID to choroba dożywotnia. Kannibalizacja: dieta niskoskrobiasta + antyoksydanty + czarnuszka (wczesna faza) LUB pergolid (zaawansowana) + pielęgnacja kopyte + monitoring. Weterynarz jest niezbędny.