Choroba Cushinga u koni
Choroba Cushinga u koni powstaje z powodu guzka wpływającego na przysadkę – gruczoł odpowiedzialny za regulację wielu funkcji organizmu. Guzek sprawia, że komórki gruczołu stają się nadaktywne, co prowadzi do nadprodukcji niektórych hormonów. Objawy choroby Cushinga wynikają z tego procesu, ale po diagnozie dostępne jest skuteczne leczenie.
Przedział czasowy
Większość koni z chorobą Cushinga to seniorzy, średni wiek diagnozy to 20 lat. Może jednak dotknąć konie w wieku 7–8 lat.
Grzuby, kędzierzawe koce
Klasyczny objaw: gruby koc falistej sierści, który nie linie wiosną i latem. Prowadzi to do pocenia, co z kolei może wywołać problemy skórne.
Pragnienie
Zdrowy koń pije 5–8 galonów wody dziennie (19–30 litrów), koń z chorobą Cushinga może wypijać nawet 20 galonów (76 litrów). Konie te przyjmują wygląd „brzucha piwnego”.
Inne objawy
Konie są leniwe, matowe, mają podwyższony apetyt, ale nie przytyją mimo jedzenia więcej. Układ immunologiczny też jest zaburzony, co sprzyja chorobom dróg oddechowych, problemom z kopyto i dziąsłami.
Diagnoza
Różne testy wykrywają chorobę Cushinga po podejrzeniu na podstawie objawów klinicznych. Test hamowania deksametazoną i test stymulacji adrenokortikotropiną określają poziom hormonów we krwi wskazujący na chorobę.
Leczenie
Nie ma w pełni skutecznego leczenia, ale chorobę można kontrolować, by koń żył normalne życie. Dostępne leki kontrolują poziom hormonów. Monitorowanie spożycia wody pozwala ocenić poprawę.