Wymagania energetyczne
„Wymagania energetyczne konia są w pewnym sensie porównywalne do silnika benzynowego. Im większy wymagany wydajność, tym większe zużycie paliwa”, mówi dr N. Bruce Haynes w swojej książce „Keeping Livestock Healthy”. Typowy koń wymaga 0,5–1 kg dobrej jakości siana na 45 kg masy ciała dziennie, by utrzymać dobrą kondycję. Dodatkowo, jeśli pracuje, koń potrzebuje 0,25–0,5 kg ziarna dwa razy dziennie plus odpowiednia woda. Wszystkie ziarna, trawy i pasze objętościowe spożywane przez konia muszą zawierać cztery niezbędne składniki odżywcze dla optymalnego zdrowia zwierzęcia.
Woda
Przeciętny, niepracujący koń pije 38–45 litrów wody dziennie; ta ilość rośnie z wysiłkiem. To konieczność, by konie miały dostęp do świeżej, czystej wody pitnej non-stop, by utrzymać prawidłowe nawodnienie. Odwodnione zwierzę jest bardziej narażone na kolikę z zatkaniem fekalnym, potencjalnie śmiertelny problem, bo jelita konia wymagają dużych ilości wody do normalnego funkcjonowania. Gorące, pocące konie tracą elektrolity (sód, chlor, potas) oprócz wody – co prowadzi do stanów, w których poziom pH we krwi staje się wyższy niż normalnie, a funkcje mięśni i narządów są zaburzone. Pełne zaopatrzenie w wodę plus suplementy mineralne powinny dostarczyć wszystkie elektrolity potrzebne przeciętnemu koniu.
Białko
Wymagania białkowe u koni zależą od potrzeb indywidualnego konia oraz jakości i strawności paszy. Konie pracujące, kobyły ciążone i źrebęta potrzebują więcej białka niż starsze „kony na pastwisku”. Składające się z aminokwasów białka tworzą dużą część masy ciała, w tym wszystkie błony komórkowe, tkanki łączne, hormony, mięśnie i krew. Typowy koń pracujący potrzebuje min. 12% białka w paszy i pożywce, by utrzymać stazę (normalną funkcję komórkową). Niedobór białka w diecie źrebęcia prowadzi do małych, chorotliwych zwierząt. U dorosłych koni brak białka objawia się słabą sierścią, marnowaniem tkanek i niezdrowymi kopyty.
Węglowodany i tłuszcze
Węglowodany zawarte w paszy objętościowej i ziarnach dostarczają koniowi główne źródło energii. Wątroba konia rozkłada część węglowodanów na skrobię,altozę i sacharozę, które są potem używane do energii lub zamieniane w konieczne enzymy i biochemikalia. Glikogen węglowodanowy magazynowany w wątrobie działa jako katalizator skurczów mięśni i ruchu. Pozostałe węglowodany celulozy i hemicelulozy przeprowadzają fermentację w jelicie konia, uwalniając kwasy tłuszczowe, które zamieniają się w energię.
Dodawanie tłuszczów do diety konia zwiększa wydajność i zachowuje kondycję corporalną, wykorzystując energię, która nie czerpie z zapasowego tłuszczu ciała. Skoncentrowana forma energii, tłuszcz dietetyczny zawiera „2,25 razy więcej energii na jednostkę masy niż węglowodany lub białka”, pisze Rick Parker w „Equine Science”. Właściciele koni pracujących często utrzymują wagę i poziom energii, dodając olej kukurydziany do normalnych dawek zwierzęcia.
Witaminy i minerały
Konie wymagają różnorodnych witamin w zależności od wieku, aktywności mięśniowej i ogólnego zdrowia. Dieta z wysokiej jakości trawy łąkowej plus karma zbożowa i odpowiednia woda zazwyczaj dostarcza niezbędne składniki. Witaminy rozpuszczalne w tłuszczach A, D, E i K są potrzebne do optymalnego wzroku, wchłaniania minerałów, sprawnego układu immunologicznego i krzepnięcia krwi. Witaminy rozpuszczalne w wodzie: tiamina, ryboflawina, niacyna, biotyna, kwas pantotenowy, cholina, kwas askorbinowy (witamina C) i witamina B-12 znajdują się w paszy konia, ale są też syntezowane przez zdrową florę bakteryjną w jelitach zwierzęcia. Te witaminy metabolizują energię i funkcjonują w organizmie konia jako enzymy komórkowe.
Klasyfikacja minerałów w organizmie konia zależy od wymaganej ilości. Siedem makroelementów to: wapń, potas, sód, fosfor, chlor, magnez i siarka. Miedź, jod, żelazo, selen, kobalt, mangan, fluor i cynk to osiem mikroelementów (pierwiastków śladowych). Konie wykorzystują minerały na poziomie komórkowym do metabolizmu energii, budowy mięśni i kości, utrzymania równowagi płynów i kwasowo-zasadowej, oraz zapewnienia odpowiedniego wchłaniania tlenu we krwi zwierzęcia.