Wstęp
Niezależnie od tego, czy chcesz biegać, skakać, pracować z bydłem czy wędrować – istnieje styl jeździecki dla Ciebie. Ekwitacja ewoluowała w różnych epokach i regionach, tworząc wiele stylów, każdy ze swoim przeznaczeniem, typem siodła i dyscyplinami sportowymi.
Główne style
-
Western
Pochodzi z XVIII w., gdy hiszpańscy wakweros (kucy) zaprojektowali siodło do pracy na rancho. Siodła western mają róg (horn) do zapinania lina przy łapaniu bydła, wysoką tylną arkę (cantle) i szeroką faldę (skirt) do przewożenia ładunków. Dyscypliny: łapanie na linie (roping), wyścigi beczkowe (barrel racing), pasterstwo, gry. Siodła western to też faworyty do rejów – wygodne siedzisko i długie sterowniki.
-
English
Nowoczesna jeździecka angielska wywodzi się z brytyjskiej kawalerii i polowań na lisy. Polowania wymagały skakania, więc siodła kawaleryjskie przeprojektowano: niską przednią i tylną arkę oraz duże, przódowe podparcia kolan (knee flaps) dla swobody ruchu. Polowania na lisy zainspirowały dzisiejsze dyscypliny: cross-country, hunter/jumper. Inne: dressage, saddleseat.
-
Bareback (golim siodłem)
Jazda bez siodła i sterowników – radość i sprawdzian równowagi. Jeździec polega wyłącznie na balansie. Na wystawach są konkursy bareback, oceniane pod kątem równowagi i pozycji.
-
Sidesaddle (damskie sidło)
Kobiety jeździły astride (nogi po obu stronach) do XV w., gdy sidesaddle zyskało akceptację. Siodło ma dwa rogi zabezpieczające nogi w spódnicy i szersze siedzisko. Kształt pozwala na wiele zadań, w tym skakanie. Na wystawach sidesaddle jeźdźcice noszą historyczne kostiumy.