Konkursy WKKW i skoczkowe to ekscytujące doświadczenie. Przed startem potrzebujesz dużo treningu. Gdy poznasz typowe skoczki, możesz odpowiednio przygotować konia.
Skoczki dla początkujących
Skoczki pionowe (vertical / pole jumps) – proste, łatwe, powszechne. Cienkie skoczki pionowe to płoty z drążkami ustawionymi na odpowiednią wysokość. Większość jeźdźców uważa je za najłatwiejsze. Skoczki z wypełnieniem (filler jumps) – wariacja pionowa, pod drążkiem jest coś: rabatki kwiatowe, bramki. Trudniejsze: łączenie kilku skoczków pionowych w serię. Skoczki oxer (spread) – dwa skoczki pionowe obok siebie, koń musi przeskoczyć wysokość i szerokość. Dla początkujących tylko Square Oxer – oba drążki tej samej wysokości.
Skoczki dla średniozaawansowanych
Skoczki mur (wall jumps) – wyglądają groźnie (cegły, murarz), ale z lżejszych materiałów, rozpadają się przy uderzeniu. Koń może wahać się na początku – z zachęcą przejdzie. Oxer wznoszący (ascending) – niższy drążek z przodu, wyższy z tyłu – naturalny krok w górę. Po nim Oxer schodzący (descending) – wyższy z przodu, niższy z tyłu. Oxer szwedzki (Swedish Oxer) – dwa drążki pochylone w przeciwnych stronach, tworząc „X”.
Skoczki dla zaawansowanych
Nie każdy koń radzi sobie z nimi. Hogsback – drążki nierównomiernie, zazwyczaj najwyższy w środku. Rodzaj oxera/spreadu, trudniejszy przez nierównomierność. Kombinacje (combination jumps) – 2-3 skoczki z rzędu, z kilkoma fałdami przerwą. Koń musi wykonać wszystkie z rzędu lub powtarzać.
Skoczki dla bardzo zaawansowanych
Triple Bar – oxer z trzema drążkami z rzędu – dodatkowe wyzwanie szerokości. Skoczki nad wodą (water jumps) – koń musi przeskoczyć lub wylądować w płytkiej wodzie. Wiele koni boi się wody – wymaga starannego treningu.