Znaczenie
Horsemanship zaczyna się od treningu, trening od dobrego trzemienia. Snaffle bity = najpopularniejszy wybór do początkowego treningu młodych koni, choć użyteczność nie kończy się tam. Wielu trenerów/jeźdźców używa TYLKO snaffle. Jak inne style – wiele wariantów.
Snaffle bity: najczęstszy typ na WSZYSTKICH poziomach treningu. Podłączone do uzdy z headstallem z throatlatchem. Udźwigi do pierścieni snaffle. Identyfikuje je NIE trzemionka (może być złamana lub prosta), ale SPOSÓB WYWIERANIA PRESIJI. Niektóre curb/shank bity nazywane "training snaffle" tylko dlatego, że są złamane.
Funkcja
Presja na: bary (przestrzeń między kączkami i zębami tłoczymi), język, rogi pyska. Łagodne trzemię – bezpośredni kontakt ręki jeźdźca z piskiem konia. Zazwyczaj złamane w środku – ciągnięcie prawej ręki = presja na prawą policzkę.
Typy (według pierścieni)
- Loose-ring snaffle: pierścienie ślizgają się w otworach trzemionki.
- Egg-butt snaffle: ten sam kształt, ale pierścienie zawiasowe przy trzemionce. Preferowane by uniknąć uciskania ust (loose-ring może uciskać).
- D-ring snaffle: wariacja egg-butt, pierścienie litery D. Jeszcze większa ochrona przed uciskiem.
Inne różnice:
French link snaffle: 3-sekcjowa trzemionka – ulga dla niskiego nieba, miększe zgięcie w środku.
Hollow-mouth (pusta trzemionka): pianka/pusta środek, szersza = łagodniejsza.
Twisted wire snaffle: skręcone druty – MOGĄ BYĆ BARDZO OSTRE. Rzadko używane.
Co rozważyć przy doborze
Pierwsze sesje z trzemieniem/uzdą – dobór trzemienia = fundamenty na życie. Większość trenerów startuje z konkretnym typem, np. sweet iron (słodkie żelazo) – smakuje koniom, zachęca do akceptacji. Niektórzy wolą D-ring – zero ryzyka uciskania. Ogólnie: grubsze trzemię dla zielonego konia (im grubsze, tym łagodniejsze).
Korzyści
Dzięki łagodności i opcjom metalu/stylu – snaffle używane przez wielu jeźdźców przez całe życie konia. Starsze konie, nieczułe na trzemię, mogą potrzebować cieńszego (3/16 cala zamiast 3/8). Przy treningu: wybieraj najgrubsze, które sprawia reaktywność.