Bengalia Zachodnia i Orissa
Położenie geograficzne: Oba stany leżą na wschodnim wybrzeżu Indii, co daje im dostęp do bogatych zasobów rybnych. Zatoka Bengalska słynie z różnorodności gatunków: hilsa, paproć, makrela, sardynki, krewetki. Gęsto zaludnione wybrzeża (ponad 90 mln ludzi) sprawiają, że ryby są łatwym i tanim źródłem białka.
Preferencje kulturowe: Ryby są nieodłącznym elementem kuchni obu stanów i często traktowane jako przysmaki. W Bengalszczyźnie gotuje się je z gorczycą, chili i kurkumą, w Orissie – z kokosem, tamaryndem i przyprawami. Popularność wynika z tradycji kulinarnej trwającej od wieków.
Dostępność i cena: Targi rybne są powszechne, ryby sprzedawane świeże po rozsądnych cenach, dostępne też dla rodzin o niższych dochodach.
Pendżab i Uttar Pradesz
Położenie geograficzne: Oba stany leżą w północnej India, z daleka od morza. To ogranicza dostęp do świeżych owoców morza. Choć mają rzeki, populacje ryb w wodach słodkich nie są tak różnorodne ani obfite jak nad morzem.
Preferencje kulturowe: Ryby nie grają tak dużej roli w kuchni północy Indii. Kuchnia opiera się na pszenicy, strączkach, warzywach. Mięso (kurczak, baranina) jest spożywane częściej niż ryby.
Dostępność i cena: Z powodu odległości od morza i mniejszego popytu ryby są droższe i trudniej dostępne na lokalnych targach.
Podsumowując: wysokie spożycie ryb w Bengalszczyźnie i Orissie wynika z lokalizacji nadmorskiej, tradycji kulinarnej i łatwej dostępności. Na północy Indii ryby je się rzadziej z powodu położenia w głębi lądu, innych nawyków kulinarnych i ograniczony dostęp do świeżych ryb morskich.