Spożycie pokarmu prähistorycznych rekinów zależało od gatunku, środowiska i dostępności ofiar. Dowody skamieniałościowe (zęby, kręgi, ślady ugryzień na walach) sugerują, że Megalodon (Otodus megalodon) mógł spożywać kilka ton pokarmu dziennie, regularnie polując na dużewały, ssaki morskie, żółwie morskie i inne rekiny.
Inne prähistoryczne rekiny (np. Cretolamna, Hybodus) żywiły się rybami kościastymi, cefalopodami, mniejszymi rekinami – tempo zależało od obfitości ofiar. Szacunki są przybliżone, oparte na fragmentarnych dowodach skamieniałościowych i modelach energetycznych, mogą się różnić w zależności od metodologii badawczej.