W sieci pokarmowej każdy organizm zajmuje określony poziom troficzny w oparciu o swoje nawyki żywieniowe:
1. Producenci (autotrofy):Są to organizmy, które mogą wytwarzać własną żywność poprzez fotosyntezę lub chemosyntezę. Rośliny są głównymi producentami w najbardziej lądowych sieciach pokarmowych, syntetyzując energię z światła słonecznego przez fotosyntezę.
2. Główni konsumenci (roślinożercy):roślinożercy to organizmy, które zużywają tylko materiał roślinny. Karmią się bezpośrednio producentami, zajmując drugi poziom troficzny. Przykłady obejmują owady, króliki i jelenie.
3. Konsumenci wtórni (mięsożercy):Carnivores to organizmy, które głównie żywią się roślinożercami. Zajmują trzeci poziom troficzny i obejmują zwierzęta takie jak lisy, wilki i wiele gatunków ptaków.
4. Konsumenci trzeciorzędowi (najlepsze mięsożerne):Najwyższe mięsożerców znajdują się na najwyższym poziomie troficznym, zazwyczaj żerując na innych mięsożernych lub roślinożernych. Przykłady obejmują lwy, niedźwiedzie polarne i orły.
5. Rozkładacze:Dekomposery, takie jak bakterie i grzyby, rozkładaj materię organiczną i składniki odżywcze od martwych organizmów, uwalniając je z powrotem do środowiska. Zajmują końcowe poziomy troficzne.
Sieci pokarmowe ilustrują, jak energia ze słońca przepływa przez różne poziomy troficzne, gdy organizmy konsumują się nawzajem. Każdy poziom troficzny przenosi tylko około 10% energii, którą otrzymuje na wyższy poziom, więc energia jest utracona, gdy przesuwa się w górę sieci pokarmowej. Ogranicza to długość i złożoność sieci pokarmowych.