Zapobieganie wyginięciu gatunków wymaga strategii współpracy:
- Ochrona i renowacja siedlisk: chronienie i odtwarzanie siedlisk.
- Obszary chronione: tworzenie rezerwatów i parków narodowych.
- Hodowla w niewoli i reintrodukcja: hodowanie krytycznie zagrożonych gatunków i ich wypuszczanie.
- Edukacja i świadomość: nauczanie o bioróżnorodności i odpowiedzialnych praktykach.
- Przeciwpoacherskie środki: egzekwowanie praw przeciwko nielegalnym polowaniom i handlowi.
- Zarządzanie różnorodnością genetyczną: zapobieganie inbreedingowi w małych populacjach.
- Zarządzanie ekosystemami: zrównoważone rolnictwo i leśnictwo.
- Zarządzanie chorobami: monitorowanie i kontrola wybuchów.
- Kontrola drapieżników i gatunków inwazyjnych: zarządzanie zagrożeniami dla wrażliwych gatunków.
- Zaangażowanie społeczności: angażowanie lokalnych ludzi w ochronę.
- Przepisy i polityka: wsparcie praw o zagrożonych gatunkach.
- Translokacja: przemieszczanie osobników wzmocnienia upadających populacji.
- Współpraca w ochronie: partnerstwa między rządami, NGO, badaczami i grupami rdzennymi.
- Zrównoważone praktyki: redukcja emisji i wsparcie zrównoważonych branż.
- Monitorowanie i adaptacja: śledzenie populacji i dostosowywanie strategii.