Wzrost presji żerowej
Bez hipopotamów inne roślinożerce, np. słonie i buwoły, mogą intensyfikować żerowanie roślinności nadrzecznej, zmieniając skład gatunkowy i degradując siedlisko.
Utrata inżynierii siedliska
Kąpiele hipopotamów tworzą kąpiele, dostarczające wody dla gatunków wodnych w suszę i miejsc legowe płazów i ryb. Ich utrata usunęłaby te kluczowe siedliska.
Zmiana cyrkulacji składników
Gnoj hipopotamów nawadnia glebę i rozprzestrzenia składniki odżywcze w ekosystemie. Bez hipopotamów mniejsze dopływy składników mogłyby zakłócić całą sieć pokarmową.
Wpływ na jakość wody
Gnoj i kąpiele hipopotamów wpływają na stężenia składników i utlenianie wody. Ich nieobecność mogłaby zmienić chemię, przejrzystość i poziom tlenu, szkodząc życiu wodnemu.
Nierównowagi ekologiczne
Utrata hipopotamów mogłaby zakłócić dynamikę drapieżnik-ofiara i interakcje konkurencyjne, potencjalnie prowadząc do spadków lub lokalnych wyginiec gatunków zależnych.
Implikacje dla działalności ludzkiej
Turystyka przyrodnicza, przychody z polowania, użytkowanie wody, rolnictwo, rybołówstwo – wszystkie mogłyby odczuć negatywne skutki społeczno-ekonomiczne.
Wyginięcie hipopotamu wywołałoby złożone, powiązane konsekwencje ekologiczne w całych ekosystemach nadrzecznych.