Tempo wymierania: gatunki lądowe vs słodkowodne

Organizmy lądowe

Obecne tempo wymierania organizmów lądowych szacuje się na 100–1000-krotnie wyższe niż tempo tła (background extinction). Przyspieszenie to napędzane jest działalnością ludzką: niszczeniem siedlisk, zmianami klimatu, nadmierną eksploatacją, zanieczyszczeniami i gatunkami inwazyjnymi. Globalna ocena z 2019 r. wykazała, że ok. 29% gatunków ssaków, 13% ptaków, 41% płazów, 33% raf koralowych i 31% cykadów zagrożonych jest wymarciem w średnim terminie.

Organizmy słodkowodne

Gatunki słodkowodne konfrontują się z podobnie podwyższonymi tempami wymierania przez utratę siedlisk, zanieczyszczenia, nadmierne rybołówstwo i gatunki inwazyjne. Badania sugerują, że tempo wymierania kręgowców w środowiskach słodkowodnych może być ponad 4-krotnie wyższe niż w środowiskach lądowych. Ponad 30% ryb słodkowodnych i co najmniej jedna trzecia ocenionych gatunków płazów jest zagrożonych wymarciem, co podkreśla dramatyczność utraty bioróżnorodności słodkowodnej.