Ofiary w siedlisku polarnym zależą od konkretnej lokalizacji i pory roku. Oto najczęstsze przykłady:
Arktyka
- Foki: foka pierścieniowa, foka grenlandzka, foka brodata, foka klapouchata – kluczowe pożywienie niedźwiedzi polarnych i lisów polarnych.
- Morsy: duże ofiary dla niedźwiedzi polarnych, zwłaszcza młode.
- Ryby: lodowiak arktyczny, lodowiak polarny – jedzone przez foki, morsy, ptaki.
- Ptaki: alkowe, mewy, papugi morskie – ofiary lisów, niedźwiedzi, innych drapieżników.
- Renifery: w niektórych regionach renifery migrują na Arktykę, stając się ofiarami niedźwiedzi i wilków.
- Lemingi: małe gryzonie – pokarm lisów, sów, innych drapieżników.
Antarktyda
- Kril: małe skorupiaki – baza antyktycznej sieci pokarmowej, jedzone przez wieloryby, foki, pingwiny, ryby.
- Ryby: lodowiak antyktyczny, ryby lodowe – spożywane przez foki, pingwiny, wieloryby.
- Kalmary: ofiary foków, wielorybów, niektórych ptaków morskich.
- Pingwiny: pingwin cesarski i adeli – ofiary foków leoparda i orków.
- Ptaki morskie: petrele, albatrosy – ofiary foków leoparda i innych drapieżników.
Czynniki wpływające na dostępność ofiar
- Pora roku: dostępność waha się sezonowo – migracje, hibernacja.
- Lokalizacja: różne regiony polarne mają inne gatunki ofiar.
- Zmiany klimatyczne: topnienie lodu i temperatura oceanów wpływają na populacje ofiar.
Relacje drapieżnik-ofiara w polarnych ekosystemach są złożone i powiązane. Upadek jednego gatunku może wywołać kaskadowe efekty w całym ekosystemie.