Populacje rekinów są wyjątkowo narażone na nadłowstwo z kilku powodów:
1. Wolny wzrost i rozmnażanie
- Późne dojrzewanie: Lata do dojrzałości płciowej → mniej pokoleń w życiu.
- Niska płodność: Mało młodych w jednym miocie, niska wskaźnik urodzeń.
- Długa ciąża: Miesiące, a nawet lata (np. rekin wielki – do 2 lat).
2. Ograniczony zasięg i siedlisko
- Specyficzne siedliska: Wąskie zasięgi = wrażliwość na lokalne łowstwo.
- Powolne migracje: Trudno uciec przed presją łowiecką.
3. Ogromne nacisk łowiecki
- Popyt na płetwy: Cenne na niektórych rynkach (zupa z płetw).
- Przyłów (bycatch): Rekiny łowione niecelowo w innych rybołówstwach.
- Łowstwo celowane: Na mięso, płetwy, olej z wątroby.
4. Wrażliwość na sprzęt łowiecki
- Sieci zakładowe i linki haczykowe: Zatykają i zabijają nawet jako przyłów.
- Ściąganie dna (trawling): Niszczy kluczowe siedliska rekinów.
5. Słabe ochrony
- Brak danych: Mało wiedzy o populacjach i biologii utrudnia zarządzanie.
- Słabe egzekwowanie: Przepisy nieegzekwowane → nadłowstwo kontynuowane.
Skutki
- Spadek populacji, wyginanie lokalne.
- Zaburzenia ekosystemów – rekiny to drapieżnicy szczytowi (apex predators).
- Straty ekonomiczne dla społeczności rybackich.
Działania ochronne
- Limity łowu, limity wielkości, zakazy określonych sprzętów.
- Obszary chronione morskie (MPA).
- Organizacje NGOs: badania, edukacja, lobbying.