Złota rybka spoczywająca na dnie (a żywa) to sygnał alarmowy. Oto diagnoza różnicowa:
Możliwe przyczyny
- Zaburzenia pęcherzyka pływowego: Gaz, infekcja, uraz – ryba nie kontroluje wyporności, tonie.
- Zaparcie: Przekarmienie, brak włókna, zimna woda – brzuch twardy, brak odchodów.
- Zła jakość wody: Amoniak, azotyny, azotany – toksyczne, osłabiają ryby.
- Choroby: Bakteryjne, grzybowe, pasożytnicze – słabość, apatia.
- Stres: Nowe akwarium, agresorzy, hałas, manipulacje.
- Starość: Seniorzy rybki naturalnie mniej aktywne.
Plan działania (ASAP)
- Obserwuj: Pęki (szybkie?), kolor (blady?), płetwy (spływane?), oczy (zaćmienie?), kal (jest/brak?).
- TEST WODY (pilnie!): NH₃/NH₄, NO₂, NO₃, pH, temp. Jeśli poza normą – natychmiastowa zmiana 30–50% wody.
- Temperatura: Sprawdź, czy w optymalnym zakresie (20–22°C).
- Dieta (jeśli zaparcie): Groch (obrany, blanszerowany) lub szpinak; opcjonalnie 24 h post, potem mikro-dawka.
- Środowisko: Usuń ostre przedmioty, agresorów, głośność.
- Leki: TYLKO po diagnozie (np. antybiotyk, przeciwpasożytowe). Źle dobrany lek = śmierć.
- Kwarantanna: Jeśli choroba – odizoluj w osobnym akwarium (czysta woda, aeracja, ciepło).
Złota zasada: Szybka reakcja + weterynarz rybny = szansa na ratunek. Nie czekaj „a może samo przejdzie”.