Gwiazda morska to stworzenie posiadające nerwy, ale nie mające mózgu. „Czuje” w sensie, że otrzymuje sygnały z nerwów w ramionach, które sprawiają, by dążyła do rzeczy pozytywnych, np. jedzenia, i unikała negatywnych, np. kłucia patykiem.
Żywa, żywa, o
Zdolność do czucia, którą naukowcy nazywają reaktywnością lub drażliwością, to jedna z ośmiu funkcji definiujących życie. Gwiazda morska składa się z komórek, porusza się, trawi, metabolizuje, wydala, rośnie i rozmnaża. Ma działający układ nerwowy, choć prymitywny, co spełnia ósmy warunek – jest więc organizmem żywym zdolnym do czucia.
Plan główny
Gwiazda morska zbudowana jest na zasadzie symetrii promieniowej: ma wiele identycznych odnóży, zwanych ramionami, wystających z rdzenia centralnego, gdzie znajduje się jej usta, ale porusza się zgodnie z impulsami neurologicznymi otrzymywanymi z ramion.
Ramiona decydują
Większość gwiazd morskich ma pięć ramion, ale niektóre więcej. Nerw biegnie w dół każdego ramienia, sterując wieloma stopami rurkowatymi na tym ramieniu. Ten nerw zapewnia zarówno dotyk, jak i smak. Gwiazda morska pośladuje po rafie koralowej lub dnie morza dotykiem i podąża za sygnałami chemicznymi w wodzie, które przyciągają lub odstraszają. W braku centralnego mózgu decyzyjnego, to ramię otrzymujące najsilniejsze bodźce prowadzi.
Kwestia bólu
To, czy dany organizm żywy czuje ból, jest przedmiatem dyskusji. Poziom rozwoju układu nerwowego wydaje się punktem decyzyjnym. Powszechne powiedzenie: „Brak mózgu – brak bólu” – inaczej: w braku wysoce rozwinionego układu nerwowego z mózgiem centralnym koordynującym reakcję, bólu nie ma – i nauka to potwierdza. Choć może to być tylko lokalna reakcja mięśniowa, trudno niektórym oglądać, jak bezmózgowa gwiazda morska wije się od patyka. Dopóki nie będziemy pewni, może być łaskawsze zakładać ostrożność i unikać wprowadzania bodźców bolesnych, gdzie to możliwe.