Jaja morskich jeżów są wysoce wrażliwe na zmiany środowiskowe. Umieszczenie ich w wodzie słodkiej może spowodować poważne uszkodzenia przez kilka mechanizmów:
Szok osmotyczny
Zadaptowane do wysokiego stężenia soli w wodzie morskiej, jaja morskich jeżów doświadczają gwałtownego napływu wody w wodzie słodkiej. Powoduje to pęcznienie jaj i potencjalne pęknięcie, niszcząc struktury komórkowe i prowadząc do śmierci komórkowej.
Rozład jonowy
Woda morska dostarcza niezbędne jony, takie jak wapń, potas i sód. Woda słodka ich nie zawiera lub dostarcza w niewłaściwych stężeniach, co zakłóca aktywność enzymów, transport błonowy i inne żywotne procesy komórkowe.
Utrata macierzy pozakomórkowej
Ochronna macierz pozakomórkowa otaczająca jaja rozkłada się w wodzie słodkiej, czyniąc jaja kruchymi i bardziej podatnymi na uszkodzenia.
Zakłócenie zapłodnienia
Dla niezapłodnionych jaj, woda słodka może uniemożliwić zapłodnienie w ogóle. Jeśli zapłodnienie już nastąpiło, rozwijające się zarodki prawdopodobnie ucierpią z powodu zmienionego ciśnienia osmotycznego i składu jonowego.