Mewy posiadają wyspecjalizowane adaptacje, które pozwalają im tolerować i przetwarzać duże ilości soli w diecie:
1. Gruczoły ponadcieniowe: Znajdują się powyżej oczu, filtrują nadmiar soli z krwi i wydalają ją jako stężony roztwór solny przez dziury nosowe, pomagając zachować równowodę wodną.
2. Gruczoły sole: Dodatkowe gruczoły w okolicach przejść nosowych wydalają wysoko stężone roztwory solne, dalej usuwając nadmiar soli z organizmu.
3. Adaptacje nerek: Wydajne nerki filtrują i oszczędzają wodę, jednocześnie eliminując nadmiar soli, utrzymując prawidłowe równowagi elektrolitową i płynową.
4. Dywersyfikacja diety: Mewy spożywają zróżnicowaną żywność, w tym owady, owoce i inne produkty niskosolone, co zmniejsza ogólne spożycie soli.
5. Adaptacje behawioralne: Mogą płukać dzioby wodą słoną lub morską po zjedzeniu słonej żywności, co pomaga regulować wewnętrzne stężenie soli.
Te adaptacje pozwalają mewom rozwijać się w środowiskach przybrzeżnych i morskich, gdzie źródła pożywienia są bogate w sól.