Konserwowanie ryb sięga tysięcy lat do czasów przedhistorycznych, gdy łowcy-zbieracze suszyli ryby na słońcu lub nad ogniem. Starożytni Egipcjanie, Grecy, Rzymianie i Chińczycy rozwinęli techniki solenia, suszenia i wędzenia. Solenie umożliwiło handel na dalekie dystanse, a rzymski garum stał się cenionym przyprawą.
Suszenie na słońcu i wędzenie pozostało powszechne w średniowiecznej Europie. Dziś nowoczesne metody jak liofilizacja poprawiają jakość i bezpieczeństwo. Suszona i solona ryba wciąż jest kluczowa w kuchniach azjatyckiej, skandynawskiej i śródziemnomorskiej, choć zrównoważony rozwój i bezpieczeństwo żywności teraz kształtują produkcję.