Słabe pływanie, ale zwrotność
Puchaczki łączą pracy płetew grzbietowej, odpornej, brzusznej i ogonowej – pływają wolno i niezgrabnie, co pozornie czyni je łatwą ofiarą. Ich płetwy dają jednak wysoką manewrowość i chwilowe przyspieszenie.
Nadmuchiwanie
Elastyczne żołądko napełniają wodą, puchną do 3-krotności rozmiaru. Drapieżnik widzi kolczatą kulę. Jeśli połknie puchacza przed lub podczas nadmuchania – może zadławić się i zginąć.
Bezłuskowość
Brak łusek. Skóra szorstka, kolczasta. Niektóre gatunki mają duże cienkie kolce (pokrewne z igielnicami).
Zęby – dziób
Rodzina Tetraodontidae = cztery duże zęby zrostione w twardy dziób (płytka górna i dolna). Rozgryzają skorupiaki, mięczaki.
Toksyczność
Drugi najbardziej trujący kręgowiec na świecie. Tetrodotoksyna – do 1200x silniejsza niż cyjanek. Jeden osobnik zabija do 30 dorosłych. Brak antagonisty. Mięso (fugu) to delikates w Japonii – tylko licencjowany kucharz.
Rozmnażanie
Samiec prowadzi samicę do brzegu. Zrzuca 3–7 ikr, które unaszają. Larwy wylęgają po 7 dniach w twardej skorupce, która pęka po rozwoju ogona i płetew. Młode płyną w głębię, by dołączyć do stada.