Miecznik (Xiphias gladius) poluje głównie na małe ryby pelagiczne: sardynki, makrele, śledzie, mienie, choć poluje też na większe ryby, np. tuńczyki i marliny. To drapieżnik szczytu sieci pokarmowej.
Miecznik ma kilka specjalnych adaptacji:
1. Mieczo-podobny pysk
Długi, płaski, mieczowaty pysk może dorastać do 1 m (3 stopy). Zbudowany z chrzęstny, służy jako broń tnąca i nabijająca, by ogłuszyć, zranić lub zabić ofiarę.
2. Duży rozmiar i spływowe ciało
Mieczniki dorastają do 4,5 m (15 stóp) i ponad 600 kg. Spływowy kształt zmniejsza opór wody, pozwalając na szybkie, wydajne pływanie.
3. Potężne pływanie
Osiągają prędkość do 60 km/h (37 mph) w sprintach, kluczowe do łapania szybkich ofiar.
4. Duże oczy
Duże, dobrze rozwinięte oczy dają doskonały wzrok, umożliwiający wykrywanie ofiar z daleka, nawet w małym świetle lub głębokiej wodzie.
5. Linia boczna
Wysoce wrażliwa linia boczna wykrywa wibracje w wodzie, pomagając w wykrywaniu ofiar, orientacji i unikaniu drapieżników.
Te adaptacje czynią miecznika wybitnie skutecznym drapieżnikiem w ekosystemach oceanicznych.