Adaptacje do suszy to cechy strukturalne i behawioralne, które pozwalają roślinom przetrwać w środowiskach z ograniczonym dostępem do wody. Pomagają one roślinom zmniejszać utratę wody, magazynować wodę i uzyskiwać dostęp do wody z głębokich warstw gleby.
Typowe adaptacje to:
- Grube, woskowate liście: Ograniczają utratę wody przez transpirację.
- Głębokie systemy korzeniowe: Umożliwiają dostęp do wody głęboko w glebie.
- Szparki zamykające się w dzień: Redukują utratę wody, wciąż pozwalając na wymianę gazową, gdy jest potrzebna.
- Uwiotnienie: Tymczasowa utrata turgoru, z której roślina może się zregenerować, gdy woda stanie się dostępna.
- Spoczynek suszowy: Stan zredukowanej aktywności metabolicznej podczas suszy, gdy roślina może zrzucić liście i przestać rosnąć.
- Sukulencja: Zgrubiałe, mięsiste łodygi, liście lub korzenie magazynujące wodę.