Lew jaskiniowy to ikoniczny drapieżnik epoki pleistocenu. Poniżej kluczowe fakty o tym wymarłym gatunku.
- Nazwa naukowa: Panthera spelaea
- Okres: Pleistocen, ok. 2,5 mln – 12 tys. lat temu
- Zasięg: Europa i Azja
- Pokrewieństwo: Blisko spokrewniony z nowożytnymi lwami afrykańskimi i azjatyckimi
- Inne nazwy: Lew jaskiniowy europejski lub euroazjatycki
- Wielkość: Większy od dzisiejszych lwów, samce do 3,4 m (11 stóp) długości
- Wygląd: Samce mieli charakterystyczne długie grzywy pokrywające ramiona, klatkę piersiową i brzuch; samice mniejsze z krótszymi grzywami
- Dieta: Główne duże roślinożercy: jeleń, łoś, bizon, renifer
- Siedlisko: Mieszkali w jaskiniach i schroniskach skalnych, często w grupach społecznych
- Wymieranie: Napędzane zmianami klimatu, konkurencją z innymi drapieżnikami i polowaniem ludzkim
Pozostałości lewa jaskiniowego dostarczyły cennych wglądów w ewolucję i zachowanie dużych kotowatych w epokę lodowcową.