Szynszyle słyną z kruchych kości – obok luksusowego futra i uroczości. Dlaczego zwierzę przystosowane do skakania ma łamliwy szkielet? Jak u egzotycznych zwierząt – przyczyna: dieta i warunki hodowli.
Historia
Gryzoń z Andów. Polowania na futro – skraj wyginięcia. Wszystkie domowe od 11 sztuk złapanych 1923 r. Przystosowane do wspinania/skakania w suchym, chłodnym, górskim klimacie.
Dieta
JEDYNA dobra dieta: granulaty DLA SZYNSZYLI + suche siano tymiankowe. Granulaty dla innych zwierząt lub z przysmakami = śmierć. Kruche kości = złą dietę (często też matki w ciąży/laktacji).
Wapń i fosfor
Jak u wszystkich egzotycznych: błędny wapń = problemy. Granulaty z proporcją Ca:P = 2:1. CZYTAJ ETYKIETĘ. Za dużo fosforu = ubytek kości. Suplementy wapnia = problemy moczowe. Magnez wypłukuje wapń z kości. Jeśli w okolicy koty mają zatyki moczowe – woda może mieć dużo magnezu.
Obchodzenie
Wiele urazów od ściskania. Żebra delikatne, łamliwe. Zawsze chwytaj pod tylnymi nogami, delikatnie przyciszaj do siebie. Nie chwytaj gwałtownie, nie unoszą wysoko, NIE ŚCISKAJ.
Wypadki
Inne złamania: upadki, uderzenia, utknięcia. Wysokości, padające przedmioty, luźne siatki/drzwi. Ale to słaby szkielet pozwala na złamania. Nogi tylne, zęby, ogon – najczęstsze ofiary. Złamane zęby – trzeba ostrzyć, odrastają. Złamane kości – interwencja weterynarza.
Opieka weterynaryjna
Znajdź weterynarza DOŚWIADCZONEGO Z SZYNSZYLAMI – najlepiej PRZED zakupem. Praktyka małych zwierząt NIE WYSTARCZA – musi znać specyfikę szynszyli.